ଏମଏମଡିଆର ଆଇନ୍ ସମ୍ବିଧାନ ବିରୋଧୀ : କଂଗ୍ରେସ...
"ନାୟିକ ସମୀକ୍ଷା" ମାଧ୍ୟମରେ ଏମଏମଡିଆର ଆଇନ ବାତିଲ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି
କଂଗ୍ରେସ ଭବନଠାରେ ଏକ ସାମ୍ବାଦିକ ସମ୍ମିଳନୀକୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରି କଂଗ୍ରେସର ଜାତୀୟ ମୁଖପାତ୍ର ତଥା ଭାରତୀୟ ସଂଘୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉପରେ ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିଥିବା ଡକ୍ଟର ହମିଦ୍ ହୁସେନ୍ ଦାବି କରିଛନ୍ତି ଯେ ଏମଏମଡିଆର ଆଇନ୍ ସମ୍ବିଧାନ ବିରୋଧୀ ଅଟେ।
ଡକ୍ଟର ହୁସେନ୍ କହିଛନ୍ତି ଯେ, ଯଦି ଏହାକୁ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରେ ଏକ 'ନ୍ୟାୟିକ ସମୀକ୍ଷା' ମାଧ୍ୟମରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଇ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଏ, ତେବେ ଏହାକୁ ଅକାମୀ ବା ବାତିଲ ଘୋଷଣା କରାଯାଇପାରେ।
ପୂର୍ବତନ ଅର୍ଥମନ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ପଞ୍ଚାନନ କାନୁନ୍ଗୋଙ୍କ ଅଧ୍ୟକ୍ଷତାରେ କଂଗ୍ରେସ ଭବନରେ ଆୟୋଜିତ ଏକ ସାମ୍ବାଦିକ ସମ୍ମିଳନୀରେ ସେ ଏହା କହିଥିଲେ। ସମ୍ବିଧାନର ଧାରାଗୁଡ଼ିକର ଉଦ୍ଧୃତି ଦେଇ ସେ କହିଥିଲେ ଯେ, ନ୍ୟାୟାଳୟର ନ୍ୟାୟିକ ସମୀକ୍ଷା କ୍ଷମତା ଧାରା ୧୩ (ଯାହା ସମ୍ବିଧାନ ବିରୋଧୀ ଆଇନ୍ ପ୍ରଣୟନକୁ ବାରଣ କରେ), ଧାରା ୩୨ (ଯାହା ଦେଶର ମୌଳିକ ଆଇନ୍ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଧାନସଭା ବା କାର୍ଯ୍ୟପାଳିକାର ଯେକୌଣସି ମନମୁଖୀ କାର୍ଯ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସାମ୍ବିଧାନିକ ପ୍ରତିକାର ପ୍ରଦାନ କରେ) ଏବଂ ଧାରା ୨୨୬ (ଯାହା ସମ୍ବିଧାନର ମୌଳିକ ଢାଞ୍ଚା ଓ ନୀତିକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରୁଥିବା ସଂସଦର ଯେକୌଣସି ଆଇନ୍କୁ ଅକାମୀ ଘୋଷଣା କରିବାର ଆଧାର ପ୍ରଦାନ କରେ) ରେ ନିହିତ ରହିଛି।
ଏମଏମଡିଆର ଆଇନ୍ ସମ୍ବିଧାନର ମୌଳିକ ସଂଘୀୟ ନୀତିକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରୁଛି।
ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନ ଭାରତକୁ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କର ଏକ ସଂଘ ଭାବରେ ଘୋଷଣା କରେ ଏବଂ ଅନୁଚ୍ଛେଦ ୨୪୬ କେନ୍ଦ୍ର ଓ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବିଧାନର ସପ୍ତମ ଅନୁସୂଚୀ ଅନ୍ତର୍ଗତ ସେମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରାଧିକାରରେ ଆସୁଥିବା ବିଷୟ ଉପରେ ଆଇନ୍ ପ୍ରଣୟନ କରିବାକୁ କ୍ଷମତା ପ୍ରଦାନ କରେ। ରାଜ୍ୟ ତାଲିକାର 'ଏଣ୍ଟ୍ରି ୫୦' (Entry 50) ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଖଣିଜ ଅଧିକାର ଉପରେ ଟିକସ ଲଗାଇବାର କ୍ଷମତା ପ୍ରଦାନ କରେ।
ଏହାକୁ କେନ୍ଦ୍ର ତାଲିକାର 'ଏଣ୍ଟ୍ରି ୫୪' (Entry 54) ସହିତ ତୁଳନାତ୍ମକ ଭାବେ ବିଚାର କରାଯିବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ସଂସଦୀୟ ଆଇନ୍ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଘୋଷିତ ଜନସ୍ୱାର୍ଥକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଖଣିର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ବିକାଶ ପାଇଁ କେନ୍ଦ୍ରକୁ କ୍ଷମତା ଦେଇଥାଏ।
ଉଲ୍ଲେଖିତ ବ୍ୟବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ କେନ୍ଦ୍ରକୁ ଟିକସ ଆଦାୟର ଅଧିକାର ଦିଏ ନାହିଁ, ବରଂ କେବଳ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ବିକାଶର ଅଧିକାର ଦେଇଥାଏ। ଟିକସ ଆଦାୟର ଅଧିକାର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଥାଏ। ଏମଏମଡିଆର ସଂଶୋଧନ ଆଇନ୍-୨୦୨୬, ଅତୀତ ପ୍ରଭାବ ସହିତ (retrospective effect) ଟିକସ, ସେସ୍ (cess) କିମ୍ବା ସର୍ଚାର୍ଜ (surcharge) ଲଗାଇବାର ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ଅଧିକାରକୁ କାଢ଼ି ନେଇଛି।
ଏହା ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟଙ୍କ ୨୦୨୪ ରାୟକୁ ଉପହାସ କରୁଛି, ଯାହା ଖଣିଜ ସମ୍ପଦ ସମ୍ପନ୍ନ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ୨୦୦୫ ମସିହାରୁ ଟିକସ ଆଦାୟ କରିବାର ଅଧିକାର ଦେଇଥିଲା; ଏହି ରାୟ ଅନୁଯାୟୀ ଓଡ଼ିଶା ପାଇବାକୁ ଥିବା ବକେୟା ଟିକସର ପରିମାଣ ୧ ଲକ୍ଷ ୧୦ ହଜାର କୋଟି ଟଙ୍କା ହୋଇଥାନ୍ତା।
ଏମଏମଡିଆର ଆଇନ୍ ଏହି ବିପୁଳ ପରିମାଣର ଅର୍ଥକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଛି ଏବଂ ଓଡ଼ିଶା ଏହି ଅର୍ଥ ଫେରିପାଇ ପାରିବ ନାହିଁ। ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରତିବର୍ଷ ପାଉଥିବା ୧୨,୦୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କାର ଟିକସ ମଧ୍ୟ ହରାଇବାକୁ ଯାଉଛି।
ବିଶେଷକରି ବିସ୍ଥାପିତ ଅଞ୍ଚଳ ଏବଂ ଆଖପାଖ ଅଞ୍ଚଳରେ ରାସ୍ତା, ବିଦ୍ୟୁତକରଣ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସୁବିଧା ଓ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଇତ୍ୟାଦି ଭଳି ବିକାଶମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟ ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ଓ ପ୍ରଭାବିତ ହେବ। ଏମଏମଡିଆର ସଂଶୋଧନ ଆଇନ୍ ଜନସ୍ୱାର୍ଥ ବିରୋଧୀ ଅଟେ।
ଯେକୌଣସି ସଂଶୋଧନ କିମ୍ବା ସୁଧାର ପାଇଁ ଜନସ୍ୱାର୍ଥ ହେଉ, ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ଆଇନ ମାଧ୍ୟମରେ ଖଣି କ୍ଷେତ୍ରରୁ ବକେୟା ଥିବା ୨୬,୦୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କା ଆଦାୟ କରିସାରିଛି, ଯାହା କରିବାରେ ଓଡ଼ିଶା ବିଫଳ ହୋଇଛି। ଓଡ଼ିଶା ଏଥିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ ଭାବେ ଦେଖିଲେ, କୌଣସି ଆଇନ ପଛ ତାରିଖରୁ (ପୂର୍ବ ପ୍ରଭାବରୁ) ଲାଗୁ ନ ହୋଇ ଏହା ଜାରି ହେବା ତାରିଖରୁ ହିଁ ଲାଗୁ ହେବା ଉଚିତ୍।
ରାଜ୍ୟ ସ୍ୱାର୍ଥ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ଅନ୍ତତଃପକ୍ଷେ ଏକ ସର୍ବଦଳୀୟ ବୈଠକ ଡାକିବା ଏବଂ ବିଧାନସଭାରେ ଏକ ସଂକଳ୍ପ ପାରିତ କରାଇବା ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ସବୁ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦଳୀୟ ସ୍ୱାର୍ଥ ଅପେକ୍ଷା ରାଜ୍ୟର ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍।
ଏହା ନ୍ୟାୟିକ ସମୀକ୍ଷା ପାଇଁ ଏକ ଉପଯୁକ୍ତ ମାମଲା। କିନ୍ତୁ ବିଡ଼ମ୍ବନାର ବିଷୟ ହେଉଛି ତିନୋଟି ଖଣିଜ ସମୃଦ୍ଧ ରାଜ୍ୟ - ଓଡ଼ିଶା, ଛତିଶଗଡ଼ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ - ବିଜେପି ଶାସିତ ରାଜ୍ୟ, କେନ୍ଦ୍ର ବିରୋଧରେ ଯିବାର ସମ୍ଭାବନା କମ୍। କେବଳ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡରେ କଂଗ୍ରେସ ସମର୍ଥନରେ ସରକାର ଅଛି।
ସମ୍ଭବତଃ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ଏକ ନ୍ୟାୟିକ ସମୀକ୍ଷା ମାମଲା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ପଦକ୍ଷେପ ନେବ ଏବଂ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ଏହାକୁ ଅସାମ୍ବିଧାନିକ ଏବଂ ଅକାମୀ ଘୋଷଣା କରିପାରନ୍ତି। ଏହା ସଂଘୀୟ ନୀତିଗୁଡ଼ିକୁ ବଜାୟ ରଖିବା ପାଇଁ ଏକ ଐତିହାସିକ ରାୟ ହୋଇପାରେ।
