ମୟୂରଭଞ୍ଜର ରାଇରଙ୍ଗପୁରରେ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା...
'ଆର୍ମଡ ଫୋର୍ସେସ୍ ମେଡିକାଲ୍ ସର୍ଭିସେସ୍' (ସଶସ୍ତ୍ର ବାହିନୀ ଚିକିତ୍ସା ସେବା) ଦ୍ୱାରା ତିନି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ୪୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ରୋଗୀଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ଫେରାଇ ଆଣିବା ପାଇଁ ୩୬୫ଟି ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ସମ୍ପନ୍ନ |
'ଆର୍ମଡ ଫୋର୍ସେସ୍ ମେଡିକାଲ୍ ସର୍ଭିସେସ୍'ର ଡାକ୍ତର, ଦନ୍ତ ଚିକିତ୍ସକ ଏବଂ ପାରାମେଡିକାଲ୍ କର୍ମଚାରୀମାନେ ରାଇରଙ୍ଗପୁରରେ ଆୟୋଜିତ
'ମେଗା ମଲ୍ଟି-ସ୍ପେଶାଲିଟି' (ବହୁ-ବିଶେଷଜ୍ଞ) ଚିକିତ୍ସା ଶିବିରରେ ୪୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ରୋଗୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା ଯୋଗାଇ ଦେଇଛନ୍ତି।
ଏହା 'ଅପରେସନ୍ ଦୃଷ୍ଟି' (Operation DRISHTI) ର ୧୨ତମ ସଂସ୍କରଣ ଥିଲା।
ଶିବିରକୁ ଆସିଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୋଗୀଙ୍କୁ ସେଠାରେ ହିଁ ମାଗଣାରେ ଚିକିତ୍ସା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା।
ରାଇରଙ୍ଗପୁର କାହିଁକି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ?
ଭାରତର ମାନ୍ୟବର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଶ୍ରୀମତୀ ଦ୍ରୌପଦୀ ମୁର୍ମୁଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ, ମୟୂରଭଞ୍ଜର ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ରହୁଥିବା ଅନେକ ପରିବାର ପାଇଁ ଜଣେ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିବା ଏକ ଦୀର୍ଘ ଏବଂ ବ୍ୟୟବହୁଳ ଯାତ୍ରା ସଦୃଶ।
????ଦୂର ସହରକୁ ଯିବା ଅର୍ଥ ହେଉଛି ରୋଜଗାର ହରାଇବା ଏବଂ ଚିକିତ୍ସାକୁ ସ୍ଥଗିତ ରଖିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବା
'ଅପରେସନ୍ ଦୃଷ୍ଟି' ମାଧ୍ୟମରେ, 'ଆର୍ମଡ ଫୋର୍ସେସ୍ ମେଡିକାଲ୍ ସର୍ଭିସେସ୍' ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାର ଦେଶରେ ହିଁ ଏହି ବିଶେଷଜ୍ଞ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା ପହଞ୍ଚାଇ ପାରିଛି। ରାଇରଙ୍ଗପୁରରେ, ଚକ୍ଷୁ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ଶିବିରକୁ ଏକ ବ୍ୟାପକ 'ମଲ୍ଟି-ସ୍ପେଶାଲିଟି' (ବହୁ-ବିଶେଷଜ୍ଞ) ରୂପ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଚକ୍ଷୁ ବିଜ୍ଞାନ (Ophthalmology), ହୃଦ୍ରୋଗ ବିଜ୍ଞାନ (Cardiology), ବୃକ୍କ ବିଜ୍ଞାନ (Nephrology), ଚର୍ମରୋଗ ବିଜ୍ଞାନ (Dermatology), ଦନ୍ତ ଚିକିତ୍ସା ଏବଂ ସାଧାରଣ ଚିକିତ୍ସା (General Medicine) ସେବା ଗୋଟିଏ ଛାତ ତଳେ ଉପଲବ୍ଧ କରାଯାଇଥିଲା।
????ଜଣେ ରୋଗୀଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା, ନିଦାନ, ଚିକିତ୍ସା ଏବଂ ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥଳେ ଅନ୍ୟ ଉନ୍ନତ ଚିକିତ୍ସା କେନ୍ଦ୍ରକୁ ସ ନେଫ୍ରୋଲୋଜି (ବୃକ୍କ ବିଭାଗ) ୪୦୦ରୁ ଅଧିକ ରୋଗୀଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା କରିଥିଲା ଏବଂ ୩୪୧ଟି ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ ପରୀକ୍ଷା କରିଥିଲା। ଚର୍ମରୋଗ ବିଭାଗ ୫୦୦ରୁ ଅଧିକ ରୋଗୀଙ୍କୁ, ଦନ୍ତ ଚିକିତ୍ସା ଦଳ ୨୨୧ ଜଣ ରୋଗୀଙ୍କୁ (୧୯୮ଟି ପ୍ରକ୍ରିୟା ମାଧ୍ୟମରେ) ଏବଂ ସାଧାରଣ ଚିକିତ୍ସା ବିଭାଗ (General Medicine) ୩୩୯ ଜଣ ରୋଗୀଙ୍କୁ ଚିକିତ୍ସା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ।
????ସଶସ୍ତ୍ର ବାହିନୀ ଚିକିତ୍ସା ସେବା (Armed Forces Medical Services) ର ମହାନିର୍ଦ୍ଦେଶକଙ୍କ ଗସ୍ତ
ସଶସ୍ତ୍ର ବାହିନୀ ଚିକିତ୍ସା ସେବାର ମହାନିର୍ଦ୍ଦେଶକ (DGAFMS) ଏୟାର ମାର୍ଶାଲ ସନ୍ଦୀପ ଥାରେଜା, ରାଇରଙ୍ଗପୁର ଠାରେ ଆୟୋଜିତ 'ମେଗା ମଲ୍ଟି-ସ୍ପେଶାଲିଟି ମେଡିକାଲ କ୍ୟାମ୍ପ' ପରିଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ। ସେଠାରେ ସେ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିଥିବା ରୋଗୀମାନଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା ହେଲେ।
ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ୱାର୍ଡରେ, ସେ ଆଖି ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର କରାଇଥିବା ରୋଗୀମାନଙ୍କ ସହ କଥା ହେଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଔଷଧ କିଟ୍ ପ୍ରଦାନ କଲେ।
ସେ ସମଗ୍ର ଦଳର ପ୍ରୟାସକୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଏକ ବାତ୍ୟା ଆଶଙ୍କାପୂର୍ଣ୍ଣ ପାଗରେ ମଧ୍ୟ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାରି ରଖିଥିଲେ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଖୁଣ ଭାବରେ ନିଜ ଦାୟିତ୍ୱ ସମ୍ପାଦନ କରିଥିଲେ। ଏହି ଗସ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଡାକ୍ତର, ଦନ୍ତ ଚିକିତ୍ସକ, ନର୍ସ ଏବଂ ପାରାମେଡିକାଲ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ନିଷ୍ଠାକୁ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଇଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ମୟୂରଭଞ୍ଜର ରୋଗୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିନା ବିରତିରେ ଏହି ଶିବିରକୁ ଚାଲୁ ରଖିଥିଲେ।
ଏହି ଅଭିଯାନର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ବ୍ୟକ୍ତ କରୁଥିବା ମାନବୀୟ କାହାଣୀ
୩୬୫ଟି ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ପଛରେ ଅନେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଏକ ନିଜସ୍ୱ କାହାଣୀ ରହିଛି। ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଟି କାହାଣୀ ଦର୍ଶାଏ ଯେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଆଉ କୌଣସି ବିକଳ୍ପ ନଥିଲା, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରାଇରଙ୍ଗପୁର ଶିବିର କେତେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
୭୫ ବର୍ଷୀୟ ବିଶ୍ୱନାଥ: ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ବିଭିନ୍ନ ଚିକିତ୍ସା କେନ୍ଦ୍ରକୁ ଯାଇଥିଲେ; ତାଙ୍କ ଆଖିରେ ମୋତିଆବିନ୍ଦୁ ଥିଲା ଯାହା ଧୀରେ ଧୀରେ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି କ୍ଷୀଣ କରିଦେଉଥିଲା।
ଏହା ଏକ ପୁରୁଣା ଆଘାତ ରାଇରଙ୍ଗପୁରରେ, ଶଲ୍ୟ ଚିକିତ୍ସା ଦଳ ଏପରି ଏକ ପଦ୍ଧତି ବାଛିଲେ ଯାହା ଆଡ଼ମ୍ବରପୂର୍ଣ୍ଣ ନଥିଲା କିନ୍ତୁ ନିର୍ଭରଯୋଗ୍ୟ ଥିଲା: ଏହା ଥିଲା 'ମାନୁଆଲ୍ ସ୍ମଲ୍-ଇନସିଜନ୍ କ୍ୟାଟାରାକ୍ଟ ସର୍ଜରୀ' (ଛୋଟ କାଟ ମାଧ୍ୟମରେ ମୋତିଆବିନ୍ଦୁ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର), ଯେଉଁଥିରେ ଆଖି ଭିତରେ ଲଗାଯାଉଥିବା ନୂତନ ଲେନ୍ସକୁ ଆଖିର କାନ୍ଥ (sclera) ସହିତ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଏ।
କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ଆଧାର (support) ବଦଳରେ ଆଖିରେ ଏକ ନୂତନ ସହାୟକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଯୋଡ଼ାଗଲା। ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ସଫଳତାର ସହ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଯେଉଁ ଲେନ୍ସଟି ନିଜର ଆଧାର ହରାଇ ବସିଥିଲା, ତାକୁ ଏକ ନୂତନ ଆଧାର ପ୍ରଦାନ କରାଗଲା; ଏବଂ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି, ଯାହାଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା ବିଭିନ୍ନ କାରଣରୁ ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି ସ୍ଥଗିତ ରହିଥିଲା, ଶେଷରେ ତାଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା କରାଗଲା।
୬୦ ବର୍ଷୀୟା ସୋମ୍ବାରୀ ଗୋପେ ନାମ୍ନୀ ଜଣେ ମହିଳା ଦୀର୍ଘ ବର୍ଷ ଧରି ନିଜ ଡାହାଣ ଆଖିର ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ଧୀରେ ଧୀରେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯିବାର ଦେଖୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଶାରୀରିକ ଗଠନ ଛୋଟ ହୋଇଥିବା ପରି, ତାଙ୍କ ଆଖିର ଗଠନ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ଥିଲା: ଏକ ଛୋଟ ଆଖିଗୋଲକ, ଯାହାର ସମ୍ମୁଖ ଭାଗ (anterior chamber) ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ବହୁତ କମ୍ ଥିଲା ଏବଂ ଆଖି ଭିତରେ ଏକ ଘନ ବା ଗାଢ଼ ବାଦାମୀ ରଙ୍ଗର ମୋତିଆବିନ୍ଦୁ (cataract) ରହିଥିଲା।
ତାଙ୍କ ଆଖି ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ହେଉଥିବା 'ଇଣ୍ଟ୍ରାଅକୁଲାର ଲେନ୍ସ' (intraocular lens) ର ପାୱାର ୨୯.୫ ଡାୟୋପ୍ଟର (dioptres) ଥିଲା, ଯାହା ସ୍ପଷ୍ଟ କରୁଥିଲା ଯେ ତାଙ୍କ ଆଖି କେତେ ଛୋଟ ଥିଲା। ଏତେ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଆଖିରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମିଲିମିଟର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ କର୍ଣ୍ଣିଆର (cornea) ସୂକ୍ଷ୍ମ ତନ୍ତୁଗୁଡ଼ିକ ନଷ୍ଟ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ରହିଥାଏ।
ତେଣୁ, ଚିକିତ୍ସକମାନେ 'ମାନୁଆଲ୍ ସ୍ମଲ୍-ଇନସିଜନ୍ କ୍ୟାଟାରାକ୍ଟ ସର୍ଜରୀ' (manual small-incision cataract surgery) ପଦ୍ଧତି ବାଛିଲେ ଏବଂ ଏକ 'ପୋଷ୍ଟେରିୟର ଚାମ୍ବର ଲେନ୍ସ' (posterior chamber lens) ବ୍ୟବହାର କଲେ।
ଏଥିରେ ସେମାନେ ଘନ ମୋତିଆବିନ୍ଦୁକୁ ହାତରେ ସାବଧାନତାର ସହ ବାହାର କଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା କର୍ଣ୍ଣିଆକୁ ସର୍ବାଧିକ ସୁରକ୍ଷା ମିଳିପାରିଲା।
ଚିକିତ୍ସା ଦଳ ପାଇଁ ପ୍ରକୃତ ବିଜୟ କେବଳ ସେହି ବାଦାମୀ ରଙ୍ଗର ମୋତିଆବିନ୍ଦୁକୁ ବାହାର କରିବାରେ ନଥିଲା, ବରଂ କର୍ଣ୍ଣିଆକୁ କୌଣସି କ୍ଷତି ନ ପହଞ୍ଚାଇ ଏହାକୁ ସମ୍ପାଦନ କରିବାରେ ଥିଲା।
ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାର ପରେ, ଆଖିରେ ଏକ ପ୍ୟାଡ୍ ଲଗାଯାଇଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଏବଂ ନୂତନ ଲେନ୍ସ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇସାରିବା ପରେ, ସେ ଚିକିତ୍ସା ଦଳ ସହିତ ଫଟୋ ଉଠାଇବା ପାଇଁ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥିଲେ।
