ଦେବଶୟନୀ ଏକାଦଶୀ ର ମାହାତ୍ମ୍ୟ...

ଆଷାଢ଼ ମାସର *ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ ଏକାଦଶୀ* (ବୃଦ୍ଧି ଚନ୍ଦ୍ରର ଏକାଦଶୀ ଦିନ) ରେ, ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣ ହରି *କ୍ଷିର-ସାଗର* (ଦୁଗ୍ଧ ସମୁଦ୍ର) ରେ *ଶେଷନାଗ* (ନାଗ) ଉପରେ ବସି ଯୋଗନିଦ୍ରା (ଦିବ୍ୟ ନିଦ୍ରା) ରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। 

ଏହି ଦିନକୁ ଦେବଶୟନୀ ଏକାଦଶୀ କୁହାଯାଏ। 

ପରବର୍ତ୍ତୀ ଚାରି ମାସ (*ଚତୁର୍ମାସ*) ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ନିଦ୍ରାର ସମୟ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ। 

ଭାରତୀୟ ସନାତନ ପରମ୍ପରାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବ ଏକ ଗଭୀର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବାର୍ତ୍ତା ବହନ କରେ।

ଦେବଶୟନୀ ଏକାଦଶୀର ମୁଖ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ମଣିଷକୁ ବାହ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପରୁ ଅସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିବା, ଅନ୍ତର୍ମୁଖୀ ହେବା, ଆତ୍ମନିରୀକ୍ଷଣରେ ଲିପ୍ତ ହେବା ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମର୍ପଣର ମନୋଭାବ ପୋଷଣ କରିବାର ସୁଯୋଗ ପ୍ରଦାନ କରିବା।

ଯେପରି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତି, ସେହିପରି ଆମେ ମଧ୍ୟ ଆମର ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ସଂଯମ କରିବା, ଆମ ମନକୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ଏବଂ *ସତ୍ସଙ୍ଗ* (ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସଙ୍ଗ), ଭଜନ-କୀର୍ତ୍ତନ (ଭକ୍ତି ଗାନ), ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ (ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ) ଏବଂ *ସାଧନା* (ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅଭ୍ୟାସ) ରେ ନିଜକୁ ବୁଡ଼ାଇ ଦେବା ପାଇଁ ଏକ ସଙ୍କେତ ପାଇଥାଉ।

ଏହା ଜାଗ୍ରତ ରହି ମଧ୍ୟ ଆନ୍ତରିକ ଶାନ୍ତି ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଚେତନାର ନିଦ୍ରା ଅନୁଭବ କରିବାର ସମୟ - ଯାହା ଦ୍ଵାରା ଆମେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ *ଧର୍ମ* (ଧାର୍ମିକତା), ସତ୍ୟ ଏବଂ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁସରଣ କରିବା ପାଇଁ ନୂତନ ଶକ୍ତି ସହିତ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇପାରିବା।

ଭଗବାନ ନାରାୟଣ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଏବଂ *ଧର୍ମ* ରକ୍ଷକ। 

ଆସନ୍ତୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଯେ ସେ ଆମ ହୃଦୟରେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମର ମନ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିକୁ *ସାତ୍ତ୍ୱିକତା* (ପବିତ୍ରତା ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ) ରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ, ଏହି *ଚତୁର୍ମାସ* ସମୟକୁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅଭ୍ୟାସ, ଆତ୍ମ-ସଂଯମ ଏବଂ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବିକାଶ ପାଇଁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି କରାନ୍ତୁ |